Türkçe Öğretmeni Adaylarının Kültürel Sermaye  Yeterlikleri Üzerine Bir İnceleme

Kadir KAPLAN; Arif ÇERÇİ

doi:10.26466/opus.823944

journal article Apr 30, 2020

Türkçe Öğretmeni Adaylarının Kültürel Sermaye Yeterlikleri Üzerine Bir İnceleme

OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi Vol. 17 No. 36 pp. 2546-2585 · OPUS - Uluslararasi Toplum Arastirmalari Dergisi

View at Publisher Save 10.26466/opus.823944

Topics

No keywords indexed for this article. Browse by subject →

References

46

[1]

Aslan, A. K. (2001). Eğitimin toplumsal temelleri. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5, 16-30.

[2]

Aktay, Y. (2007). Pierre Bourdieu ve bir Maxwell cini olarak okul. G. Çeğin, E. Göker, A. Arlı, ve Ü. Tatlıcan, Ocak Ve Zanaat Pierre Bourdieu Derlemesi içinde (s. 473-499). İstanbul: İletişim Yayınları.

[3]

Arun, Ö. (2009). Yaşlı bireyin Türkiye serüveni: Türkiye’de yaşlı bireyler arasında kültürel sermaye dağılımı. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1), 77-100.

[4]

Avcı, Y. E., ve Yaşar, M. (2014). Kültürel sermaye ölçeği: geçerlik ve güvenirlik çalışması. International Journal of Social Science Research, 65-77.

[5]

Aziz, A. (2018). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri ve teknikleri. Ankara: Nobel Akademi Yayıncılık.

[6]

Berber, O. (2009). Türk kültüründe eğlence ve birlik unsuru olarak düğünler. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(10), 1-11.

[7]

Biçer, N. (2012). Hunlardan günümüze yabancılara Türkçe öğretimi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 1(4), 107-133.

[8]

Bourdieu, P., ve Passeron, J. C. (2015 (a). Yeniden üretim eğitim sistemine ilişkin bir teorinin ilkeleri. Ankara: Heretik Yayıncılık.

[9]

Bourdieu, P., ve Passeron, J. C. (2015 (b). Vârisler öğrenciler ve kültür. Ankara: Heretik Yayınları.

[10]

Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. 10.14527/9789944919289

[11]

Çelikten, M., Şanal, M., ve Yeni, Y. (2005). Öğretmenlik mesleği ve özellikleri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi , 207-237.

[12]

Çetin, İ. (2007). Türk kültüründe Bab (Baba)/ Ata geleneği. Millî Folklor 76, 70-75.

[13]

Doğan, D. M. (2001). Büyük Türkçe sözlük. İstanbul: Acar Matbaası.

[14]

Dyson, J. (2001). Best chambers students' dictionary. London: Chambers Harrap Publishers.

[15]

Ekşioğlu, Ş. Z. (2012). Kültürel sermaye ve ekonomik kalkınma arasındaki ilişkinin girdi çıktı analizi ve fayda maliyet analizi yöntemleri ile türkiye için değerlendirilmesi. Kadir Has Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul.

[16]

Erkul, A. K. (2013). Konut tercihi ve sosyo-mekânsal ilişkilerde kültürel sermayenin rolü: koru sitesi ve or-an sitesi örnekleri üzerinden bir karşılaştırma. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(4), 625-647.

[17]

Freire, P. (2019). Ezilenlerin pedagojisi. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

[18]

Giddens, A. (2012). Sosyoloji. İstanbul: Kırmızı Yayınları.

[19]

Gordon, T. (2015). Etkili öğretmenlik eğitimi. İstanbul: Profil Yayınları.

[20]

Güngör, E. (1989). Türk kültürü ve milliyetçilik. İstanbul: Ötüken Yayıncılık.

[21]

İbicioğlu, H., Özmen, H. İ. ve Taş, S. (2009). Liderlik davranışı ve toplumsal norm ilişkisi: ampirik bir çalişma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(2), 1-23.

[22]

İnce, C. (2014). Sosyal sermaye ve akademik başarı arasındaki ilişkinin sosyolojik bir analizi: Şanlıurfa'da bir alan araştırması. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir.

[23]

İnsan Hakları Derneği. (1999, 11 30). İnsan hakları evrensel beyannamesi. 3 03, 2020 tarihinde https://www.ihd.org.tr/insan-haklari-evrensel-beyannames/ adresinden alındı.

[24]

Kaplan, M. (2001). Kültür ve dil. İstanbul: Dergah Yayınları.

[25]

Karacan, S. (2004). Entelektüel sermaye ve yönetim. İSMMMO Mal Çözüm Dergisi, 177-199.

[26]

Karasar, N. (2019). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Akademi Yayıncılık.

[27]

Marshall, G. (1998). A dictionary of sociology. Oxford: Oxford University Press.

[28]

Melanlıoğlu, D. (2008). Kültür aktarımı açısından Türkçe öğretim programları. Eğitim ve Bilim. 33, 64-73.

[29]

Millî Eğitim Temel Kanunu. (1973, 6 14). Resmi gazete. 03 04, 2020 tarihinde https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.1739.pdf adresinden alındı

[30]

Mutlu, E. C. (1999). Uluslararası işletmecilik. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.

[31]

Omurtak, G. (2019). Eğitim-öğretim sisteminde Bourdieu'cu bakış: lise öğrencilerinin sınava hazırlık sürecinde ailelerin meslek seçimlerindeki rolü İstanbul örneği. Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.

[32]

Özarslan, M. (2003). Türk kültüründe ağaç ve orman kültü. Türkbilig, 5, 94-102.

[33]

Özmantar, Z. K. (2019). Eğitim çalışmalarında sık kullanılan araştırma türleri. S. Turan (Ed.), Eğitimde araştırma yöntemleri içinde (s. 49-79). Ankara: Nobel Akademi Yayıncılık.

[34]

Palabıyık, A. (2011). Pierre Bourdieu sosyolojisinde “habitus”, “sermaye” ve “alan” üzerine. Liberal Düşünce, 16(61), 121-141.

[35]

Paşa, F. S. (2000). Leadership ınfluence in a high power distance and collectivist culture. Leadership & Organization Development Journal, 21(8), 414-426. 10.1108/01437730010379258

[36]

Pieterse, J. N. (2020). Globalization and culture: global melange. London: Rowman & Littlefield.

[37]

Seferoğlu, S. (2004). Öğretmen yeterlilikleri ve mesleki gelişim. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40-44.

[38]

Smith, P. (2007). Kültürel kuram. İstanbul: Babil Yayınları.

[39]

Şentürk, İ. (2010). Pierre Bourdieu’nun neoliberalizm eleştirisi bağlamında eğitim yönetimini yeniden düşünmek. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 73-98.

[40]

Taşdemir, B., ve Fındık, D. (2017). Sayısal bölünmenin sosyo-ekonomik boyutu: türkiye’de yetişkinlerin bilişim teknolojileri kullanım becerileri ve kültürel sermaye ilişkisi. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 28, 39-59. 10.31123/akil.437452

[41]

Toprak, A. (2019). Türk kültüründe misafirperverlik ve sofra açmak/ sofra çekmek (samsun örneği). Mecmua Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 7, 74-81. 10.32579/mecmua.534041

[42]

Töremen, F. (2002). Okullarda sosyal sermaye: kuramsal bir çözümleme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 556-573.

[43]

Türk Dil Kurumu. (1998). Türk dil kurumu Türkçe sözlük. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.

[44]

Yanıklar, C. (2010). Kültürel sermaye, eğitim ve toplumsal tabakalaşma: pierre bourdieu'nün yeniden üretim kuramına eleştirel bir bakış. Sosyoloji Dergisi, 121-138.

[45]

Yaşar, M. R. (2016). Yoksulluk, akademik başarı ve kültürel sermaye ilişkisi. Kilis 7 Aralık Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (11), 202-237.

[46]

Yücel, C., Boyacı, A., Demirhan, G., ve Karataş, E. (2013). Milli eğitim örgüt sisteminde ‘kayıt alanı’ (hinterland) uygulamasının yönetsel işlevselliğinin değerlendirilmesi ve ekonomik, sosyal ve kültürel sermaye açılarından doğurduğu problemlerin incelenmesi. Educational Administration: Theory and Practice, 19 (1), 135-151.

Cited By

2

Kültürel Üretim İşçisi Olarak Gazetecilerin Kültürel Sermayelerinin Bireysel ve Çevresel Faktörler Açısından İncelenmesi

Mahmut Akgul, Ahmet Biçer · 2026

Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fak...

Metrics

2

Citations

46

References

Details

Published: Apr 30, 2020
Vol/Issue: 17(36)
Pages: 2546-2585

Authors

Cite This Article

Kadir KAPLAN, Arif ÇERÇİ (2020). Türkçe Öğretmeni Adaylarının Kültürel Sermaye Yeterlikleri Üzerine Bir İnceleme. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 17(36), 2546-2585. https://doi.org/10.26466/opus.823944

Türkçe Öğretmeni Adaylarının Kültürel Sermaye Yeterlikleri Üzerine Bir İnceleme

You May Also Like